I started watching PB last month. I've seen its advertisement months ago in Crime/Suspense channel. I said to myself that I'll watch it but I was never good at watching tv series. I tend to miss a lot of episodes. Actually, I never got to watch even one. So I was really thrilled when my friend lent me his copy of Season 1.
The story revolves around two brothers, two eye candy brothers i might add, Linc and Michael. Linc was imprisoned because of a crime he didn't commit. Michael, convinced of his big brother's innocence, thought of the perfect plan to break his brother out of prison. Inside the Fox River State Penitentiary, a group of convicts was formed. Each has his own reason of wanting to get out. Each not trusting anyone to watch his back. Mischief and mayhem occurs. You can always bet that there will be blood spilled. And then, there's Dr. Sara Tancredi, a prison doctor. Michaels' love interest.
I love this series because it has a really engaging story. It has a superb cast. You'll love most of them. And you'll hate some too. And it doesn't hurt the show that Wentworth Miller is one of its main characters. I'll be Sara Tancredi to Went's Michael Scoffield anytime. =)
From the first episode, I know I'll be addicted, hook, line and sinker.
Friday bago ako umalis ng office: nagsearch ako sa google ng recipe ng donut. Inisip ko baka wala naman ako gagawin ng weekend so try ko na lng gumawa nun. Medyo matagal ko na din kasi plano magluto ng donut. Kaya lang may pagkatamad ako kaya lagi na lang hindi natutuloy. Meron naman akong nakita na simpleng recipe. Hindi na kailangan ng nutmeg or cinnamon. Naisip ko kasi sayang naman kung bibili pa ko ng mga yun tapos hindi ko naman magagamit ulit.
Sunday pagkatapos ng tanghalian: Kaming dalawa lang ng mama ko sa bahay. Nagpapalinis sya ng kuko samantalang ako naman ay nagiintay ng alas kwatro para sa UAAP. Naisip ko na habang naghihintay, gawin ko na lang kaya ang donut? Hinanda ko ang mga kakailanganin ko. Flour, sugar, milk, butter, egg and salt. Mantika kasi deep fried ang gagawin kong pagluto. Hindi kasi ako marunong magbake nun. Wala na pala kaming milk at butter. konti na lang din ang sugar. Nagtext ako sa kapatid ko para dumaan sya sa grocery at bumili ng mga kailangan ko. Buti naman pumayag sya. Kaya lang pagdating nya nagulat ako. Sinisingil nya ko ng isang daan. Sinabi ko na hindi naman aabot ng ganun yung mga pinabili ko. SImpleng dari creme, maliit na evaporated milk at 1/2k ng sugar lang naman yun. Bumili pa daw sya ng pepsi max at burger. Wala ako nagawa kasi nagutos lang naman ako, saka mabait talaga akong kapatid, kaya binayaran ko na lang.
Sinimulan ko na ang paggawa ng donut. halo halo ng mga ingredients, set aside yung dough, pagkatapos ng 30 minutes kinuha ko na ulit at sinubukan ko iShape ng donut. Medyo palpak yata ang dough ko kasi masyado sya malagkit. Hindi katulad ng mga nakikita ko na consistency dapat. Sabi ng kapatid ko mali daw ang ginagawa ko. Hindi daw ganun dapat. Hindi nagluluto ang kapatid ko pero nanonood sya ng Yakitate Japan(Anime na ang istorya ay umiikot sa pagbibake ng kung ano anong klaseng tinapay).
Ok naman ang lasa ng ginawa kong donut. pagkaprito, nilagyan ko lng sya ng sugar. Hindi katulad ng donut ang itsura nya pero masarap naman. Nakain naman namin. Sabi lang ng isa ko pang kapatid(rica,bunso. ung kanina c clem, sumunod saken) dapat daw ginaya ko yung sa Yakitate para daw mas masarap. Hindi ko na lng pinaalala sa kanya na hindi namin nakain yung ginawa nya na tinapay. Ginaya nya yun sa yakitate japan.(Moral: wag masyado maniniwala sa cartoons)
May naiwan pa ko na dough sa ref. Lulutuin na lang yun kapag may nagutom samen at wala nang pagkain. Naniniwala ako na dadating din ang panahon at makakagawa ako ng magandang donut. Konting praktis pa. Masarap na kasi yung nagawa ko pero hnidi lang ganun kaganda ang itsura.